Gözündeki perdenin kalkması kadar müthiş bişey yok hayatta.olgunluğun olumluluğun büyümenin verdiği cosku kadar haz duyarcasına..
Kayıp giden bogulan umutların ardına saklanmıs kalbinde bir tutam acıyla yeni güne uyanısın da içine kapanmıs bir uyanıs..
Baktığın renklere hissettiğin adı koymak deil de gördün renk cümbüsünde pembeyle siyahı ayırt edercesine bir uyanıs..
Boğuldugn anda derinliğe ellerini bırakmak deildir aklının bedenini kurtarması kadar can alıcıdır uyanmak..
Gidenlerin yok olup bitenlerin ardından,karanlığın zifiri dumanlarından,hataların geri dönülmez pişmanlığıdan sıyrılıp hayatn verdiği sınama duygusunu yasamaktır uyanmak..
Uyan.. hangi güne uyandığını bilmeden uyanmak gibi hangi yasamın kollarında can bulacağını bilmedn bi serüvene uyan..
Uyan ki bitip tükenmeyen umutların ellerinden kayıp gitmesine imkan vermeden amaclarının gökyüzünde süzülüsüne uyan..
Bırak yasam aksın zaman olagan hızıyla saatlerle dans etsin..
Dalgalar içindeki okyanusa carpsın ki
Rüzgalarda duygularını da savurabilesin..
Ayakların tasa carpıp düsmelisin de arasıra
Saglam adımlara yeni düsler ekleyebilesin
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder