Ben kücükken dünya bnim için yaratılmıs sanırdım annemin babamın benim gönlümü eğlemesi için yanımda olduklarını arkadaslarımın evimin sadece ben var oldum için olduklarını düsünürdüm sokaktaki insanların bile ben onları seyrediğim vakit gecsin die varlar sanardım utanıorum ama ciddiyim :p
Ben merkezli bir dünyaya sahiptim hep dünyayı basım dönene kadar kendi etrafımda döndürdüm durdum.cemberin de tam ortasına gecip kendimce oyunlar oynadım dünya dönerken ben bi haber.
Dünya olagan hızıyla döndü ben gerceklikle bulusunca benim de dünyam durdu.
Meraklı gözlerim sessizce olanı biteni seyrederken farklıydı ama
Meraklı gözler gürültülü bi halde beni seyrederken daha da farklılastı.
Hani babam sadece benim için yaratılmıstı ya ben kücük elleimle onun anca serce parmağını sarmalayıp gezerdim, ellerim büyüdü serce parmağın ruhuyla ucup göge yükselişini izledim kaldım ben de öldüm durdum dünya yine dönüyor.
Bi de insanlar ben varım die varlar sanardım ya hepsinin ayrı dertleri dünyaları cemberleri varmıs benim dünyam ayrı onların dünyaları ayrı dönüyor öğrendim.
Ben özeldim ya evcilik oyunlarım bile bana özeldi büyüdüm oyun yeni baslıyormus senaryosu silik sonu belli..
Belli bi yasa kadar dizi yarılan oyun arkadaslarıma sasardım kası patlayıp kücük dikişlerine bakar ben de yok die kendimce havalanırdım ameliyat masasına yatıp acıdan kıvranıncaya kadar..
Filmler izlerdim sevip de kavusamayan basrollerin mutsuz sonlarına üzülür kafamda kurgular sonu yeniden yazar bulustururdum mutlu olurdum. Ama bazı sonlar mutsuz bitmeliymiş anladım..
Bi acı cektiimde kalbime kramp girdiğinde dünya basıma yıkılıcak sanar aglardım ama her damla gözyasıda gizli bir yudum büyümek daha varmıs..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder