filmin perdesini araladım seritlerce kareler aktı gitti gözümün önünden.bir oyun; müebbet sonsuzlua uzanan.. hayatın içinde kimi zaman aydınlık basrolünü oynadıgın bazense duyguların silik bir figüran.her durumda aklınla kalbinin kavgasına yenik düstügün..boguluyorum, aklımı süflör seciyorum dilimden süzülen sözcükler beni benden alıyor kacırıyor diyardan uzaklara.bu görevi kalbime devrediyorum o da susmuyor haykırdıklarına sarılıyorum..harmanlamak ne zormus meger ikisini ya da ben nasıl bi varlığım bi gün aklımla oynasırken dier gün kalbime sırnasıyorum..
yamacımdakilerin anlamsız gözlerine maruz kalarak aklım ve kalbimin ortak düet yaptıı o tatlı müziği dinlemek için uğrasıyorum.kavgalar cıkarıyorum aklıma uymayanlara (ben de) sonra agresifliğime sasıp bu sefer kendimle bogusuyorum.bi de kalbime de uydurmaya calısıyorum yüreği kücük gelsede.hayalimde olusturduğum karakterleri etrafımdakilere giydiriyorumm bol geliyo aklıma uymuyo, surat asıyorum..rüyalarımda bulusuyorum ben de üstüne tam oturuyo ben diktim nasılsa seffaf silüeti..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder